Daar sta je dan. Met je lichtblauwe spijkerbroek losjes op je heupen. Een donkerbruine riem maakt het af. Je haalt je ene hand door je haar. Je andere nonchi tegen de muur van de deuropening. ‘Kom je?’

Ik verzink in gedachten

Je glimlacht en geeft me een knipoog. Ik krijg het warm en maak het bovenste knoopje van m’n witte blouse open. Nouja, van jouw witte blouse, ik maak het bovenste knoopje open van jouw witte blouse. Die ik aan mocht.
‘Let’s go, ik heb honger, niet te doen,’
‘Maar.. We gaan toch niet zo? Ik bedoel? Moeten we niet even wat aantrekken?’
Meteen knoop ik het bovenste knoopje weer dicht en probeer de blouse wat verder over m’n billen naar beneden te trekken.
‘Allright, we bestellen wel gewoon wat,’ je gooit de deur weer dicht.
Ik zucht, gelukkig, ik hoef zo niet de deur uit. Wat zullen ze wel niet van me denken? Rode lippenstift, witte mannenblouse. Makkelijke optelsom denk ik zo. Ik raak in gedachten. Verzink in gedachten.

Wat zou ik graag willen weten wat je nu denkt

Jouw warme lippen in m’n nek. Ik was zo in gedachten verzonken dat ik je niet eens heb zien aankomen… horen aankomen. Je lippen maken plaats voor je tong. Ik laat m’n hoofd vallen, buig m’n nek in jouw richting en dwing je richting m’n borsten. Je pakt me. Draait me om en gooit me op bed. Je trekt m’n blouse open en de knoopjes springen los. Je pakt m’n borsten vast en begint ze voorzichtig te masseren. Je benen strak om m’n heupen geklemd. Ik kan helemaal niets meer en ik vind het heerlijk. Ik pak de spijlen van m’n bed vast en kijk je indringend aan. Wat zou ik graag willen weten wat je nu denkt, wat je gaat doen, wat de volgende stap is…

‘Lief?’

Je blik verandert. Even stop je. Je handen los op m’n borsten. Ik bekijk je. Bewonder je en wacht…Jij lijkt het zelfde te doen. Je haalt het haar uit m’n gezicht en kust me. Liever dan net. Rustiger dan net. Je pakt me vast, ik glimlach naar je.
‘Lief?’
‘Ik hou van je,’
Die woorden heb ik nog nooit uit jouw mond gehoord. Nog nooit. Ik sluit m’n armen om je heen. Pak je vast en voel een warme traan over m’n wang naar beneden glijden. ‘Ik ook van jou,’ fluister ik voorzichtig in je oor.
Je houd me nog steviger vast, alsof je me nooit meer laat gaan en knijpt een beetje.
‘Maar echt,’ voeg je er nog aan toe.
De warme traan ligt inmiddels in m’n nek en ik giechel een beetje. ‘Ik ook, echt.’
Ik duw je van me af en leg m’n arm open. Jouw hoofd op m’n borst en je naakte lichaam tegen het mijne. Je kijkt omhoog. Ik geef een kus op je voorhoofd en sluit m’n ogen. ‘Ik hou van je,’

onder-de-lakens-doe-je-femfem