Waarom noemen we onze vagina niet gewoon vagina?

Waarom noemen we onze vagina niet gewoon vagina?

Oké, als redactie van FEM FEM pleiten we onszelf absoluut niet heilig. Ook wij hebben ons er in het verleden meer dan eens schuldig aan gemaakt. We schreven over “het haar down there”, gaven tips voor het verzorgen van je ‘flamoes’ of deden net alsof ze geen naam had. Maar als je er wat langer over nadenkt, is dat eigenlijk te gek voor woorden. Waarom vinden wij vrouwen het zo heftig om onze vagina gewoon vagina te noemen? Yes: we said it. Vagina. En terecht, want waarom zouden we ons in hemelsnaam schamen voor de naam van hetgeen wat ons mede tot vrouw maakt?

Het Voldemort-syndroom

Meer dan de helft van de wereldbevolking bestaat uit vrouwen. Al deze vrouwen hebben een vagina, maar toch behandelen we dit prachtige onderdeel van ons lichaam opvallend vaak alsof het Voldemort is: She Who Must Not Be Named. Van jongs af aan leren we schattige, verhullende woordjes als ‘voorbibs’ of ‘spleetje’, en als volwassen vrouwen schakelen we moeiteloos over op Engelse slang.

Maar door het beestje niet bij de naam te noemen, creëren we onbewust een zweem van schaamte en mysterie. Het suggereert dat ‘vagina’ een vies woord is, iets grofs dat niet in fatsoenlijk gezelschap uitgesproken mag worden. Terwijl het simpelweg de correcte, anatomische benaming is voor een essentieel onderdeel van ons lichaam.

Gecensureerd in de politiek

Dat deze preutsheid niet alleen iets is wat zich afspeelt in onze eigen slaapkamers of in WhatsApp-groepen met vriendinnen, blijkt wel uit de situatie in de Verenigde Staten. Daar is momenteel een serieuze campagne gaande om het woord ‘vagina’ te normaliseren. En dat is hard nodig ook. Het ging er op een gegeven moment zelfs zo ver dat een vrouwelijke afgevaardigde in de staat Michigan letterlijk het zwijgen werd opgelegd tijdens een debat. Haar misdaad? Ze sprak het woord ‘vagina’ uit in het parlement.

Het werd door haar mannelijke collega’s bestempeld als onfatsoenlijk en aanstootgevend. Dat politici weigeren een correcte medische term te accepteren, laat precies zien waarom we dit woord moéten claimen. Het weglaten van het woord staat namelijk rechtstreeks in de weg van open gesprekken over het vrouwelijke lichaam, onze gezondheid en onze veiligheid. Het woord moet juist krachtig zijn, niet gecensureerd.

Gecensureerd online

Ook online zijn vele platformen nog altijd bang voor het woord vagina. Grote kans dat dit artikel niet op MSN verschijnt, omdat ze ‘vagina’ als aanstootgevend zien. Ook Facebook doet nog vaak moeilijk over dit soort termen, terwijl dat nergens voor nodig is. Dat je het woord ‘vagina’ schrijft, betekent niet meteen dat het aanstootgevende content is: het betekent gewoon dat vrouwen hun geslachtsdeel bij hun naam willen noemen.

Say it loud, say it proud

Ook in Nederland voelen we ons simpelweg nog té vaak ongemakkelijk als het over ons eigen geslachtsdeel gaat. Zelfs bij de huisarts of gynaecoloog flappen we er soms nog liever een schuilnaam uit. Maar bedenk je dit: als wij ons eigen lichaam niet bij de naam durven te noemen, hoe kunnen we er dan volledig voor opkomen? Door het woord vagina te normaliseren, ontnemen we de schaamte die er onterecht omheen hangt. En de volgende keer dat je weer geneigd bent om creatief te doen en een schuilwoord te verzinnen voor jouw eigen down there? Haal dan even diep adem. Je mag haar gewoon ‘vagina’ noemen.

Lees ook: De onbesproken kant van selfcare: dit moet je weten over bacteriële vaginose en vaginale schimmel