Onze generatie. Onze generatie wil van alles, zolang het vrijblijvend en eenvoudig is. We vinden het belangrijk dat onze Instagram feed mooi is. We willen die foto waar iedereen op zal reageren met #relationshipgoals. We willen iemand om mee te kunnen brunchen en iemand met wie we kunnen uitbrakken op zondag. We willen iemand die ons welterusten appt voordat we gaan slapen. We willen iemand die we mee kunnen nemen als we een “partner” mee mogen nemen. Maar toch zijn wij de generatie die geen relatie wil.

Onze generatie heeft het druk. We appen, snappen, chatten en sexten. We besteden meer tijd aan onze Tinder profielen dan aan onze persoonlijkheid. We “doen iets leuks” en “pakken een biertje”, zolang we maar niet hoeven te daten. We sturen elkaar even een berichtje en spreken wat af, zien elkaar dan een uurtje, we appen weer verder. We ontnemen onszelf bewust elke kans om maar enige connectie met iemand te krijgen door hetzelfde spelletje met meerdere mensen tegelijk te spelen. Zonder dat daar een winnaar uit komt. Degene die zogenaamd wint krijgt dan de prijs voor “meest emotioneel onbereikbaar persoon” of “grootste kanshebber om alleen te blijven”. Zet die maar in je trofeeënkast.

We willen het beeld van een relatie, maar er niet aan werken. We willen de mooie belofte zonder de echte loyaliteit. We willen elkaars verjaardag vieren zonder de overige 364 dagen van het jaar te werken voor elkaar. We willen die diepe connectie terwijl we alles op de oppervlakte houden.
We willen iemand die onze hand vast houdt zonder dat we hen de kans geven om ons pijn te doen. We willen slappe openingszinnen zonder versierd te worden, aangezien dan de mogelijkheid zou kunnen ontstaan dat we teleurgesteld worden. We willen op iemand vallen en we willen tegelijkertijd veilig op onze voeten blijven staan. We willen het idee van de liefde blijven najagen, zonder daadwerkelijk voor de liefde te vallen.


View this post on Instagram

Lovers kiss on a bench in the Tuileries Gardens, with the Orsay Museum in the background, Paris

A post shared by NIGHTY DRUNK LOVERS (@nightydrunklovers) on

We willen geen relatie. We willen friends met benefits, Netflix & chill en spannende foto’s ontvangen op Happn en Tinder. We willen alle lusten en geen enkele last, alle voordelen en geen enkel nadeel. We willen een connectie met iemand, maar zeker niet te veel. Onze generatie geeft aan niets een naam, “maar heeft het gewoon leuk samen”. We staan er altijd maar met één been in en spelen met de emoties van de ander evenals met die van onszelf.
Als dingen iets te serieus worden, haken we af. We verstoppen ons. Doen alsof er nooit iets geweest is. Onze generatie denkt namelijk dat het gras haast wel groener móet zijn aan de overkant. Er komt volgens ons toch altijd wel weer een nieuwe kans om de liefde te vinden. Er is tegenwoordig alleen een hele kleine kans om de liefde te houden.

We hopen het geluk te kunnen swipen. We willen het downloaden, zoals een nieuwe versie in de App Store. Die kunnen we dan weer updaten als het nodig is en weggooien als we hem niet meer gebruiken. We geven onszelf niet emotioneel bloot en willen een ander al helemaal niet emotioneel uitkleden. We houden onze imperfecties liever ver weggestopt en verscholen achter een Instagram filter. We vinden het idee van de onvoorwaardelijke liefde met al zijn imperfecties fantastisch, maar we houden onszelf liever achter slot en grendel.  Het liefst zelfs zo ver weggestopt, dat het licht van de liefde ons in ieder geval niet gaat raken.

FEMFEM generatie geen relatie

We zien de liefde als vanzelfsprekend

We zien de liefde als iets vanzelfsprekends, zoals hoe het voorkomt in Disneyfilms. We vinden de ware liefde vanzelf en er komt altijd een happy ever after. Daarom stoppen we er geen moeite in maar vragen we ons tegelijkertijd toch af waarom onze prins op het witte paard nog steeds verdwaald lijkt te zijn. Die was ons toch beloofd, zoals iets vanzelfsprekends?

We willen gewoon iemand die een plaats inneemt, niet een specifiek persoon. We doen alsof we geen emoties hebben terwijl we met ons hart in onze handen leven, in de hoop dat iemand ons nodig heeft, zonder dat we een ander nodig hebben. We spelen hard to get om te kijken of iemand genoeg zijn best zal doen. We spelen het spel zonder het zelf te begrijpen. We bespreken de regels van het spel met onze vriendinnen, zonder dat we weten wat voor spel we spelen. Het probleem van ons, de generatie die geen relatie wil, is namelijk dat we aan het eind van de rit niets liever willen dan dat.