Diana bevindt zich in een levensfase die voor veel jonge vrouwen herkenbaar is. De hechte vriendschap met haar vriendinnen is behoorlijk aan het verwateren, zonder dat hier een ruzie aan vooraf is gegaan. Het enige wat haar 'misdaad' is, is dat ze ervan geniet om met volle teugen van haar carrière te genieten, in plaats van haar energie te stoppen in het veranderen van luiers en het slepen met luiertassen.
De vriendengroep van Diana heeft sinds kort een gemeenschappelijk doel: baby's krijgen en het ouderschap omarmen. Diana daarentegen is vastbesloten om haar eigen weg te gaan en heeft een duidelijk doel voor ogen – het najagen van haar dromen en ambitie. Elke keer wanneer Diana haar vriendinnen probeert te benaderen om een gezellig avondje uit te plannen, blijkt dat ze zonder haar reeds baby-gerelateerde uitjes hebben gepland. Een tripje naar de nieuwe babywinkel in de stad of een bezoek aan het speelparadijs voor mini-mensjes, en Diana blijft achter.
"Via Instagram kom ik erachter dat ze vaak met elkaar optrekken, vooral naar baby-gerelateerde bestemmingen. Ik word dan niet meegevraagd, aangezien ze er vanuit gaan dat ik dat niet leuk vind. Stiekem mis ik mijn vriendinnen hartstikke erg, dus het zou me niets uitmaken om naar zo'n plek te gaan." Als klap op de vuurpijl worden er ook playdates georganiseerd waar Diana niet voor wordt uitgenodigd. "Dat ik geen kinderen heb, betekent niet dat ik de kids van mijn vriendinnen niet hoef te zien."
Verontwaardigd besloot Diana om haar gevoelens kenbaar te maken tijdens een van de wekelijkse etentjes met haar vriendinnen. Ze opperde het idee dat ze het fijn zou vinden als er ook activiteiten werden gepland waar ze wél aan kon deelnemen, in plaats van altijd buitengesloten te worden. Haar vriendinnen, die zichzelf gekroond hadden tot babybazinnen, hoonden haar behoeften weg. "Ze noemden mij dramatisch en vonden dit slechts een 'logisch vervolg' van hun nieuwe moederrol." Diana was naar eigen zeggen behoorlijk geschokt. "Was het zo vreemd om een sociaal leven te willen buiten het krijgen van een baby?"
Diana besloot om haar vriendinnen te volgen in hun versie van een 'logisch vervolg'. Ze ging op zoek naar een vriend, in de hoop dat dit haar positie in de groep zou verbeteren. Maar niets was minder waar. Haar vriendinnen gaven haar een schouderklopje.
Dit gebrek aan begrip en steun van haar vriendinnen heeft Diana aan het denken gezet. Moet ze het contact met haar vriendinnen verbreken? Moet ze nieuwe vrienden zoeken die haar ambities en doelen delen? Of moet ze misschien toegeven en zich aansluiten bij de babyrevolutie? "Ik wil gewoon dat mijn vriendinnen me accepteren zoals ik ben en me niet voortdurend onder druk zetten om een gezin te stichten. Is dat teveel gevraagd?"
Wat zou jij doen in Diana's schoenen? Zou je vasthouden aan je eigen wensen en verlangens, zelfs als dat betekent dat je misschien nieuwe vrienden moeten maken? Of zou je zwichten voor de sociale druk en proberen aan de verwachtingen van anderen te voldoen?
Ook één van je waargebeurde verhalen met ons delen? Stuur een bericht naar [email protected]. Geen zorgen, we houden je verhaal anoniem.